Βία. Μολότοφ. ΜΑΤ. Βανδαλισμοί. Κουκουλοφόροι. Αναρχικοί. Καταστροφές. Με αυτές και άλλες πιασάρικες λέξεις οι τίτλοι των ειδήσεων συστηματικά (και όχι μόνο τακτικά) υποβαθμίζουν την εκρηκτική κατάσταση της ανώτατης παιδείας, σε ένα περιθωριακό πρόβλημα λίγων κοινωνικά ανένταχτων, το οποίο η κυβέρνηση δεν έχει καταφέρει απλά να ελέγξει. Η αλήθεια είναι ότι ελάχιστος χρόνος αφιερώνεται στο τι πραγματικά συμβαίνει, στο τι λένε οι φοιτητές, οι καθηγητές, οι γονείς των φοιτητών και γενικά όλοι αυτοί που πραγματικά ζούνε το σημερινό πανεπιστήμιο από πολύ κοντά.
Το γυαλί της τηλεόρασης
Η συντριπτική πλειοψηφία των πανεπιστημιακών τμημάτων στη χώρα μας βρίσκονται εδώ και ένα μήνα υπό κατάληψη. Όχι από κουκουλοφόρους, όχι από αναρχικούς, όχι από εγκληματίες. Αλλά από τα παιδιά της χώρας, τους φοιτητές, που κάθε εβδομάδα, και σε κάθε τμήμα ξεχωριστά, αποφασίζουν στις συνελεύσεις τους, με δημοκρατικές διαδικασίες (πιο δημοκρατικές τουλάχιστον από τις διαδικασίες της ελληνικής βουλής), τι θα πράξουν. Και παίρνουν αγωνιστικές αποφάσεις, με σαφή πολιτικά πλαίσια και θέσεις. Οι φοιτητές, όπως και τον περασμένο Μάιο και Ιούνιο, αποφασίζουν να απορρίψουν την πρόταση για αναθεώρηση του άρθρου 16 του συντάγματος, να απορρίψουν τις προτάσεις για τον νέο νόμο-πλαίσιο λειτουργίας των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, να μην δεχτούν αμφισβήτηση του ασύλου και των δικαιωμάτων τους. Τι σημαίνει αυτό; Πως η βάση και ο αποδέκτης όλων των «μεταρρυθμίσεων» που προτείνονται, δηλαδή αυτοί που τους αφορά άμεσα και περισσότερο από όλους τους αυτοδιοριζόμενους θεματοφύλακες ή πολέμιους του δημοσίου πανεπιστημίου, δεν αξιολογεί ως θετικές τις αλλαγές που έχουν προταθεί. Η σημασία αυτού μπαίνει σε δεύτερη μοίρα όμως στα δελτία των ειδήσεων των 8 – από όπου ενημερώνεται δηλαδή και ο μέσος πολίτης της χώρας μας. Εκεί κυριαρχεί ο φόβος για την απώλεια της εξεταστικής περιόδου, η ιερή οργή φοιτητών που θέλουν να ανοίξουν οι σχολές, οι παρεμβάσεις κάθε λογής απληροφόρητου αλλά βροντερόφωνου πολιτικού και η διαστρέβλωση της αλήθειας. Γιατί η αλήθεια είναι πως από τους χιλιάδες που συμμετέχουν σε κάθε συλλαλητήριο, 20 με 30 θα κάνουν επεισόδια. Από τους χιλιάδες που μετέχουν στις καταλήψεις, μια μικρή ομάδα ανθρώπων είναι οι αναρχικοί, οι «κουκουλοφόροι», οι περιθωριακοί. Και ας μην πούμε πόσοι από αυτούς παρουσιάζονται τακτικά στην ασφάλεια για να πάρουν οδηγίες...
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου